كاوشگر كاسيني عليرغم تهيه دقيقترين تصاوير از ناحيه قطب شمال انسلادوس، بعلت نقص نرمافزاري يكي از ابزار خود نتوانست به تحليل دقيق از آبفشانهاي انسلادوس دست يابد.
كاوشگر كاسيني با وجود ستونابر يخي انسلادوس، مسير گذر خود را سپري كرد و علاوه بر تصاوير واضحي كه از نزديك گرفت، دادههاي ديگري نيز از اين قمر اسرار آميز زحل به زمين ارسال نمود، اما بااينحال همه چيز دقيقا مثل برنامه پيش نرفت. يك آزمايش حياتي كه دانشمندان اميدوار بودند منشاء اين ستونابر يخي را آشكار كند، در لحظهاي بحراني نتوانست هيچگونه اطلاعاتي را جمعآوري كند.
پروازهاي كم ارتفاع ديگري كه براي عبور بر فراز اين قمر در سال 2008 برنامهريزي شدهاند شايد قادر به عبور مجدد از ميان اين ستونابر بوده و تلاش كنند تا رصدهاي از دست رفته در پرواز ناموفق قبلي را اين بار بطور موفقيت آميزي به انجام رسانند.
عكس: در اين تصوير واضح ترين نمايي كه تابحال از قطب شمال انسلادوس بدست آمده مشاهده ميشود.
هنگاميكه كاسيني 21 اسفند امسال (7 روز پيش) برفراز قمر كوچك نسلادوس و تنها به فاصلهي 200 كيلومتر از كف ستونابر يخي پرواز كرد، يك نقص نرمافزاري نامشخص كه هنوز علت آن معلوم نشده است، مانع از ارسال دادهها به رايانهي مركزي توسط تحليلگر ذرات كيهاني فضاپيما (CDA) شد.
«راف راما»(Ralf Srama)، از مؤسسه فيزيك هستهاي ماكس پلانك و مسؤول اصلي تحقيق با اين دستگاه ميگويد:" ممكن است نرم افزار جديدي كه براي ارتقاء توانايي CDA در شمارش ذرات برخوردي طراحي شده بود باعث اين نقص فني شده باشد. واقعا نميدانيم كه چرا دستگاه كار نكرد، ما با دقت بسيار زيادي آن را ساخته و آماده كرده بوديم ".
در اين بين CDA علاوه بر ساير وظايف محوله، به جستجو و بررسي خرده ذرات معدني (كه ميتوانند همچون نقاط تجمع و يا هسته براي بلورهاي يخي عمل كنند) پرداخت و توانست معلوم كند كه آيا ارتباطي بين هستهي سخت انسلادوس با آنچه كه اين آبفشانها را تحريك ميكند وجود دارد يا خير.
با اين همه، ساير ابزارآلات موجود بر روي بورد اين سامانه به خوبي كار كردند بطوريكه دوربينهاي كاسيني توانستند تصاويري از قطب شمال انسلادوس را ثبت كنند. اين نواحي شمالي، بر خلاف ناحيهي جنوبي قمر كه جوان و هموار است بسيار قديمي و مملو از دهانه هاي برخوردي است. علت اين امر شايد به اين خاطر باشد كه مناطق جنوبي بطور بسيار گستردهتر و بيشتري (نسبت به مناطق شمالي) پوشيده از يخهايي است كه از شكاف هاي نزديك قطب جنوب معروف به "ببرهاي راه راه" به بيرون جريان پيدا كردهاند.
ابزار ديگري به نام «طيفسنج مركب مادون قرمز»(CIRS)، نگاه نزديك و دقيقي به اين شكافها انداخت، اما قبل از انتشار اين تصاوير بايستي تحليل هاي بيشتري بر روي آنها انجام گيرد. «نيل بولز»(Neil Bowles)، يكي از اعضاي تيم CRIS از دانشگاه آكسفورد ميگويد:"ما اكنون در حال بررسي هرگونه تغيير بوجود آمده از زمان آخرين پروازي كه بر فراز اين منطقه در سال 2005 صورت گرفت هستيم".
در طول پرواز، CRIS متوجه لكههاي داغي شد كه احتمالا همزمان با اين شكافها بوجود آمدهاند. منشاء اين گرما هنوز ناشناخته است. اگر منبع گرما بقدر كافي قدرتمند باشد كه بتواند يك دريا يا اقيانوس پرآبي را در زير پوسته ي يخي انسلادوس ذوب كند، آنگاه جريانهاي الكتريكي در آن دريا ميتوانند ميدان هاي مغناطيسي نزديك قمر را تحت تاثير قرار دهند.
منبع: www.nojumnews.com
